نمیدونم اینکه یه خانواده ساپورتیو داشته باشی چجوریه اما خب نداشتنش رو میدونم. نداشتنش و در کیس من داشتن مخربش اینجوریه که برای انجام هرکاری حتی کوچکترین کارها به شدت بهت اضطراب میدن و میترسوننت، جوری که نفس کشیدن برات سخت میشه، بهت یادآوری میکنن که اگه اتفاق بدی بیوفته ما نه تنها پشتت نیستیم بلکه رو به روت هستیم، ما غول مرحله اول و آخریم. روراست بخوام بگم هر لحظه شما دارین با تمام وجودتون مث سگ میترسین. حالا آدما اینجور وختا دو دسته ان، یا میترسن و عقب میکشن و اون ترس رو برای تموم زندگیشون تحمل نمیکنن، یا مثل من همون کارایی رو میکنن که خودشون میخوان و در هر لحظه یه ترس همیشگی توی قلبشون میمونه، هیچوخت هیچوخت احساس آرامش نمیکنی، هیچوخت نمیتونی بفهمی حمایت داشتن چجوریه، خیبی بگاییه!