خلاصه که بزرگ شدیم و همه غم ها و تنهایی ها و ترس هارو هضم کردیم تو وجودمون دفن کردیم، به آرزوهامون رسیدیم، تنهاییامون پر شد؛ ولی، این دل دیگه دل نشد...

ته دلت قرص

چقد بده دلت تکیه داشته باشه ب یکی بعد همون ترس بندازه تو دلت، بیخود و بی جهت! چ خوبه دلت قرص باشه محکم باشه، بدونی حتی اگه افتادی نیاز نیست خورده های وجودتو بگیری بکشونی رو زمین که نفهمن طوری شده، چه خوبه حتی اگه زمین خوردی بدونی مث شیر پشتتن...